Bir yaz gecesi notu

Bırak kalsın masada ekmek 

Testide su

Ayna puslu, pencere camı kirli

Bırak kalsın saçların dağınık,

Gözlerin uykulu.

Saksıdaki çiçek susuz, kedi

Yalını bekler bir köşede

Bırak kalsın meyve ağaçta,

Kırlangıç havada

Dama düşen ince yaz yağmuru...

Yoruldun artık, bütün gün

Didinip durdun

Toprak bile, gök bile, deniz bile

Bir yerde yorulur

Bırak kalsın süpürge duvarda,

Sabun kovada

Anne gel yanıma otur...

                             Ahmet Erhan 

                                     

                                    21.07.2019/ bir yaz gecesi

Annem biraz önce konuştu. Sırtım ona dönük haldeyken kısa kısa nutuklar çekti. Neden senelerdir konuşmadığımı, içime kapanık yaşadığımı sordu. Yapımla alakalı olduğunu söyleyip geçiştirdim. Yaşama sevincimi kaybettiğimi ya da varlığın anlamını bulamadığımı, kendimi hiçbir yere ait hissetmediğimi ve hiç gitmediğim yerleri özlediğimi söyleyemedim. Her zamanki gibi sustum. Derin suskunluklara gömüldüm. kendimi bir sanat filminin içindeymiş gibi hissetim. Renksiz, müziksiz, kasvetli bir yaşamın ortasında susarak avaz avaz bağırdığımı hissettim.

Kafkanın dediği gibi "yüzerek bu yaşamın dışına çıkmayı yeğlerdim..." bir trajedi doğurmuşsun anneciğim...